Bugün tam 22 yıl oldu,şöyle bir bakınca maziye,
3 Mayıs '85 te binmiştik biz bu gemiye.
Binerken iki yolcusu vardı gemimizin,
Sonra iki misafiri daha oldu ikimizin.
Bunca yıldır hayat denen sonu bilinmez bu denizde,
Yol alır gider gemimiz sakin vakur ve sessizce.
Bu nasıl denizdir ki ne fırtına ne sis ne de kar,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta