Sen bir kuru dal gibi düştün yüregime
Bir nehir olup alıp götürseydim ta ötelere
Filiz olup yeşerseydin şu serseri gönlüme
Baharlar getirseydin tekrar şu deli serseme
Korkunun ecele faydası yok artık biliyorsun
Ağlanacak halimize ne diye gülüyorsun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta