Gönül köşkün bahçesine, güller ektim gülsün yar,
Yürek kanar için için, söyleyin de silsin yar.
Sevda ummanına akan, set vurulmaz selsin yar.
Binbir defa tövbesinden, dönmüş olsa gelsin yar.
Pervanedir döner dünya, ben dönerim, dönsün yar.
Dönerken düştüm ataşa, ben yanarım yansın yar.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta