Gönül köşkün bahçesine, güller ektim gülsün yar,
Yürek kanar için için, söyleyin de silsin yar.
Sevda ummanına akan, set vurulmaz selsin yar.
Binbir defa tövbesinden, dönmüş olsa gelsin yar.
Pervanedir döner dünya, ben dönerim, dönsün yar.
Dönerken düştüm ataşa, ben yanarım yansın yar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta