Kimseyi suçlamıyorum.
Çünkü suç
İki kişilikti,
Yalnızlık ise tek başıma.
Özdemir Asaf ın dediği gibi
Yalnızlık paylaşılmaz.
Çünkü paylaşılırsa
Artık yalnızlık olmaz.
O yüzden sustum.
Sana yük olmasın diye
Kendime kaldım.
Gelmedin diye eksilmedin.
Sevdim diye suçlanmadım.
Sadece
Bir ihtimal yerinde durdu
Gelişin bayram olurdu.
Takvimlere yazmazdık,
Kalbimiz anlardı.
Biz çok mutlu olurduk.
Öyle büyük olaylar değil,
Sessizce yerini bulan bir iyilik gibi.
Vefan eksik değildi belki
Sadece
Yolun bize düşmedi.
Sevilmemek değildi mesele.
Yanımda olsaydın
Hayat biraz daha tamam dururdu.
Kimseye borcun yoktu.
Bana da.
Bunu da biliyorum.
Sadece şunu söyleyebilirim:
Gelseydin
Daha güzel olurdu.
Ben daha az yarım kalırdım.
Bu bir sitem değil.
Ama
Sessiz bir davet belki, yürekten kopup gelen.
Gelseydin
Her şey kusursuz olmazdı.
Hayat yine zor,
Günler yine eksik olurdu.
Ama ben
Eksik hissetmezdim.
Kimseye borcun yok.
Bana da.
Bunu da kabul ediyorum.
Sadece şunu söyleyebilirim:
Gelsen
Gelsen, takvimler sevinci hatırlardı.
Gökçe Zafer Özaki Ûftade
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 11:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!