Şimdi rüzgâra kapılıp kapına gelsem ne fayda.
Uykularının en kuytu yerinde düşüne girsem...
Bir veda busemi bıraksam yorgun alnına,
Yüzünde yarım kalmış bir tebessüm görsem,
Ne fayda artık?
Ölüm bile unutsun bizi desek,
Şu yalan dünyada bir gün daha gülsek,
Ne fayda sağ Salim, geçti bir kere...
İçimin yangını dışarı taşmasın diye,
Kederimi türkülerin sırtına yükledim.
Eş dost bilmesin, düşman gülmesin diye,
Gözyaşımı hep gecenin, sessizliğne bırakdım.
Kimse görmedi ellerimde solan o çiçekleri,
Gökkuşağını bir umut diye bekledim,
Ama mevsim kış mıydı, bahar mıydı,
Seçemedik ikimiz de...
Bir ömrü bir ah ile tükettik bitti,
Umutlar kuş olup engine gitti.
Gönül bir kapısız han gibi kaldı,
Gelsen ne fayda, sevsen ne fayda.
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 12:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!