Bilmem kaç bahar geçti,
Gelmeyişine yazdığım ilk şiirin mevsiminden.
Bilmem kaç kez döküldüm yapraklarla,
Saçlarını hayal edip seni anlattığım dallardaki gölgeliklerden.
Kaç kez ölüp kaç kez dirildi bir bilsen odamdaki çiçekler,
Mecnun gibi yüreğimdeki güller, sümbüller.
Şu hüzünlü dört duvar bir anlatsa sana,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta