Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
yüreğine sağlık,,,,kutlarımmmm
Hasret dolu sevda dolu dizelerin birbirini izlediği çok güzel bir şiir. O belki hiç gelmeyecek ama şiirin güzelliği teselli etmeye birebir. Kutlarım üstad.
Sensiz günler uzun,geceler kara
Şifa yok,kalbimde duruyor yara
Yoruldum yaramı ben sara,sara
İlacım olupta gelmiyormusun?
ruhuma uydu siir
hüzün verse de
kutluyorum sevgili Şenol Mersin
sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta