Gecenin kaçı bilmiyorum sen yine aklımda yüreğimde kalan...
Gözlerimi kapatsam sen geliyorsun aklıma o an birtek sen...
Senin yokluğunda caresizligimi yaşıyorum yerin dolmuyor olmuyor...
İnsanın içi acirken gülmek nedemek bilemezsin çok acı...
Özledim be seni nasıl niye diye sorma bir volkan misali patladım patlıcan...
Senin yokluğunda yetim öksüz kaldım her sokak çıkmaza çıktı...
Sanki dün gibi gidişin birgün çıkıp geliceksin diye beklemekteyim...
Kızma biliyorum gelmiceksin gelemezsin ne kadar istesekte...
Beni gördüğünü biliyorum sende özledin sende yanımda olmak isterdin...
Keşke geçen yıllar geriye aksa seni alan kara toprak bana geri verse...
Birgun kapım çalsa ve çıkıp sen gelsen boynuna sımsıkı sarılsam...
Biliyorum imkansız bir rüya görüyorum gördüğüm rüyayı gerçek olmasını istiyorum...
YASEMİN GÜVEN
Kayıt Tarihi : 12.8.2024 02:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!