Gelmeyin Mezarıma Şiiri - Mete Güleç

Gelmeyin ben ölünce mezarıma;
Kırgınım zaten bu fani dünyaya.
Kalırım ben bir başıma yerin altında…
Bırakın, yalnızlık zaten fıtratımda.

Unut gitsin beni; değmem hatırlanmaya.
Geçirdim bomboş ömrümü bu genç yaşımda.
Olmadı faydam anama, babama, yârıma…
Bırakın, yalnızlık zaten fıtratımda.

Susuz kalsam, dökmeyin su bana;
Bulurum yine yolumu tek başıma.
Gerçi bulamadım derdime bir fayda…
Bırakın, yalnızlık zaten fıtratımda.

İstemem adım yazılsın mezarıma;
Kuytu bir köşe bulun bana.
Geçmesin önümden bir fani daha…
Bırakın, yalnızlık zaten fıtratımda.