GELMELİSİN ARTIK!
Geçen yıl, bu saatler bizdik... Hayat ile yaşam arasındaki o ince çizgi gibi yokluğun. GEL, kurban etme sesi geldiği yere! Bıraktığın kazağı giyiyorum arada bir, eskimesin diye. Ne zaman senin kazağını giysem, dünyaya senin gözlerinle bakıyorum sevgili. Kendimi görüyorum; sende kalan o en güzel halimi... Sen benden hiç gitmedin de!
SEN... SEN yeni de özlemim dinmeden, BİR BAŞKASI sarmadan, BEN senden gitmeden GEL... Zaman bizi bizden çalmadan GEL ARTIK.
Sen benim kanayan yaramsın sevgilim; iyileşmesini hiç istemediğim... Şimdi ATEŞ oldum, KOR oldum; KÜL olmadan GEL! Istırabımı duyuyorsun ancak, GEL deyişlerimi değil. Aşkımın korları günbatımı kızıllığı gibi akıyor sana da YANMIYORSUN! İçimde depremler, dışımda o kahreden sessizlik; DUYMUYORSUN!
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta