Gelmedin Şiiri - Köksal Akar

Gelmedin, baharların kırıldı umutları;
Gelmedin, kucakladı yüreğim intizârı.
Gelmedin, ayrılıklar vurdu vuslat gülünü;
Gelmedin, hatırladım, ati'de öldüğünü...
Gelmedin, ey can özüm aylar geçti gelmedin,
Gelmedin, gözyaşımı sabrım içti, gelmedin.
Gelmedin, sustu gece, hayal vuruldu gülüm,
Bu bekleyişte yollar bile yoruldu gülüm...
Gelmedin içimizde kaldı umut ve hayal,
Gelmedin ya, çıldırdı cevapsız her bir sual...

Gelmedin, aynalara küstü denizkızları,
Sen diye öptü kalbim her dem yakamozları.
Gelmedin, can çekildi, bedenim oldu turâb
Gelmedin, çöllerimde bile kayboldu serab.
Gelmedin, visalini kıskandırdı hicranın,
Gelmedin, hülyasına kan düştü her bir ânın…
Gelmedin, sarayları yıkıldı sultanların,
Gelmedin, dünyasına güneş doğdu efkârın.
Gelmesen de gittiğin yerlerden can çiçeğim,
Sana hasret yürekle seni bekleyeceğim.