zaman durmak bilmiyordu
üstelik ne avuntu
ne gülümseme
geceler tren garı sessizliğine bürünmüştü
acımazdı
acıtıyordu
her geçen saniyede damla damla
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta