Adın… Eylül,
Göbek adın… Hazan.
İnsanlar kışın üşürmüş,
Ben hep sende üşürüm.
Ben var ya! Ben!
Ben sende,
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Hüznün şiire damgasını vurduğu muhteşem bir eser. Usta bir kaleme süzülen gönül damlalarnın mısralara kusursuz aktarım... Gönülden kopup gelen duygulardan biçimlenmiş nadide bir şiir.
Sevgili Kardeşim: Ömer Osman Avcı,
Farkını hissettiren çok güzel bir şiir olmuş. Beğenerek ve saygı duyarak okuduğum güzel bir şiirdi. Şiirinize on birinci Tam Puan Tekirdağ'dan geliyor.
Teşekkürler güzel şiire derken;
Tebrik ediyor başarılarınızın devamını diliyorum.
Her şey gönlünüzce olsun dileklerim ile;
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum.
Bu şiirin üzerimde oluşturduğu büyünün bozulmaması için bu gece okuduğum son şiir oluyor.
Dr. İrfan Yılmaz. - TEKİRDAĞ.
sakın ha çalma kapımı Eylül!
biliyorsun,
hiç bir Sonbahar evde yokum.
yok! yok! yok! …
yokum işte…
Diline saglık
EYLÜL TADINDA GÜZELDİ
SEVERİM EYLÜL İÇERİKLİ ŞİİRLERİ
HER DEM EYLÜL DER GİBİYDİ
KUTLARIM
SELAMLARIMLA
insanlar kışın üşürmüş,
ben hep sende üşürüm.
ben var ya! ben!
ben sende,
mutluluğumun mezarını kazarım.
deli dalgalar gibi kabarır yüreğim;
en hüzünlü,
en sitemli,
en isyankar şiirlerimi,
hep sende yazarım.
TEBRİKLER GÜZEL BİR ŞİİİRDİ..........
hocam tebrikler Eylül ayı hep öyledir hep hazandır yüregimizde saygıalırmla yüregine kalemine saglık saygıalırmla yıldırım şimşek
Ben neredeyse kalbinde , aklında Eylül'e dair iz düşmemiş insanları hüznü tanıyamamış diye buruk bir tebessümle anacağım..
Eylül; söylemesi bile güzel ay..Ben çok seviyorum, belki de hüznü seviyorum..Ama sadece hüzün yok. tüm ayları sevsem de; kış ve eylül ayını daha çok seviyorum..
Dinlemek daha mı güzel geldi ne..Seslendirenin kendi kaleminden döküldüğü için dizelere sadece sesini vermemiş tüm duyguarını da katmış..
Sevgilerimle
gelme üstüme Eylül!
anlamıyorum ki;
senin bu adreste işin ne? …
ne bir uçurtmam kalmış,
tellere takılsın,
ne de bir sevenim kalmış,
beni arasın.
ben, yıllardır unutulmuşum!
unutulmuşum! … unutulmuşum be!
ayvanın sarısından,
narın kırmızısından bana ne?
bana ne ya! bana ne! …bana ne…
......oldukça duygulu ve etkileyeci bir şiir...gönlünüz dert görmesin...saygılar.
Eylülleri kovsakta hep kapımızdalar güzel bir şiir tebrikler...
Saygılarımla
gelme üstüme Eylül!
gelip te, anılarımı yığma pencerelerime…
şimdi;
unutma zamanı diyorum
ve…
O’nu unutmaya çalışıyorum…
Nekadar bağırısak bağıralım, ne kadar acı çekersek çekelim hiç bir şekilde eylüllerin gelişine engel olamıyoruz. Biz istemesek de o her an konuk olmaya hazır bir şekilde giriveriyor yürek penceremizden içeriye.
Hüznlendirdi dizeleriniz ve sorguylattırdı bizlere yeniden eylülleri.
Kaleminizi kutluyorum. saygılar yüreğinize
Gelme Üstüme Eylül
adın… Eylül,
göbek adın… Hazan.
insanlar kışın üşürmüş,
ben hep sende üşürüm.
ben var ya! ben!
ben sende,
mutluluğumun mezarını kazarım.
deli dalgalar gibi kabarır yüreğim;
en hüzünlü,
en sitemli,
en isyankar şiirlerimi,
hep sende yazarım.
gelme üstüme Eylül!
anlamıyorum ki;
senin bu adreste işin ne? …
ne bir uçurtmam kalmış,
tellere takılsın,
ne de bir sevenim kalmış,
beni arasın.
ben, yıllardır unutulmuşum!
unutulmuşum! … unutulmuşum be!
ayvanın sarısından,
narın kırmızısından bana ne?
bana ne ya! bana ne! …bana ne…
NEDENSE BU EYLÜL YÜREKLERİ ÇOK ETKİLİYOR VE KALPLERDE ÇOK İZLER BIRAKIYOR..İŞTE BİR GÖNÜLDE İZ BIRAKAN ŞAHANE BİR EYLÜL ÇALIŞMASI..
ÇALIŞMANIZI BEĞENEREK OKUDUM.....KUTLARIM SEVGİ DOLU SAYGIN KALEMİNİZİ VE YÜREĞİNİZİ.TAM PUAN 100... SELAM VE SAYGILARIMLA....İBRAHİM YILMAZ.
Bu şiir ile ilgili 82 tane yorum bulunmakta