Gelme Ne Olur Şiiri - Gönül Kütük

Gelme ne olur,
Tutsağım burda.
Bir kalbe zorla getirdiler beni,
Kafama şiir dayadılar, yüreğime aşkı.

Korkuyorum, zersin beni burda,
Bu geliş aklımı yaprak gibi savurur.

Gelme bak,
Kalbimi taktılar yelkovana
Her dakika yanından geçerken,
Akrep bir kesik daha atıyor canıma,
Kurtar beni.

Bakışların, ellerimi tersten kelepçeliyor.
Sevmek zorundaymışım gibi,
Rehineyim bu barınakta.

Yıldızlara şarkı söylemeyi öğretmişler,
Nereye gitsem gökyüzünde aynı nota.
Bulutlar doldurmuş, yağmur cephaneliğini.
Hepsi peşimdeler!

Kurtar beni kendinden,
Düşmemek için tutunduğum parmaklarım kanıyor.
Gücüm tükeniyor, yüreğine düşmek istemiyorum.

Buğday başakları gül açmış,
Gelmiş, bir de biç diyorsun, benim orağım biç’imsiz.
Gül başağını yüreğime katık etmem bilmiyorsun.

Kızıl bir rahiya var havada uçuşan.
Gelme, ateşin yüzümü yakıyor,
Korkudan dizlerim titriyor.

Gelme ne olur.
Aynaya bakıyorum, karşımda sanki Züleyha var,
Elinde bir gömlek parçası,
Beni anla diyor, sevmek neler yaptırır.

Anlamak istemiyorum, gelme ne olur.
Kalbim kirpiklerimde atıyor,
Yaşlarım yanaklarımda alev alıyor, gelme yakma canımı.

Hazır değilim uykusuz gecelere, ağır yaralara,
Kuşlar gibi kanatlanırken,
Yere düşüp cam gibi dağılmaya.

Gelme ne olur.
Sustur yıldızları, söndür gökyüzünü,
Çek yollarımdan aşk tomurcuklarını.

Ellerinde bir avuç çöl kumu,
Karşımda sanki Mecnun, yapma diyor, sevme!

Bu ağaçlar neden pembe çiçekler giymişler birden?
Hani kışın açardı kardelen?

Korkuyorum aydınlıktan, bu renklerden.
Beni aşka mecbur etmenden.

Gelme ne olur.
Hangi gökyüzü senin?
Yıldızları kaç güneşe ikna ettin?
Kafama dayanmış şiirlerin, sözleri hangi yüreğin?

Ferhat baltasıyla kelepçemi kırmaya çalışıyor,
Her vuruşta sırtımı deliyor.

Gelme ne olur.
Galiba ben, aşk’zheimer oluyorum.
Hatırladıkça unutan, sevdikçe kendini kaybeden,
Git demeyi öğrenemeden, gelme diye yalvaran.

Ben aşktan başka birşey hatırlamıyorum.
Aşk’zheimer oluyorum.
Gelme ne olur.