Sevmiyorum böyle küskün, suskun sabahları,
Güneşsiz kuşsuz ve sensiz, sabahları,
Sevmiyorum somurtkan bu sessizliği, sensizliği, karanlık bakışları
Bu perdenin tılsımında son bulan,beni benden alan alkışları..
Sana doğru evet sana doğru yürüyorum,
Ellerimde beyaz güller, yanağımda buseler sana geliyorum..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




varsın ; uzakta olsun ellerimi tutsan sevdalar
gelmesin sabahlarıma senden haberci kuşlar
dünya vuşlata bend olsun ; ne çıkar
ben yarimi düşte gördüm , hey arkadaş...
kalemine sağlık , Murat Bey ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta