Sonsuz bir uçurumun başında
Alevden nidalar susuyor.
Kırılıyor onca kemik başında,
Kalan hep zalimlerden oluyor.
Kalın süngüler deliyor çaresizliği,
Bitsin, içinde ezilen bu yalnızlık matemi.
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta