Gözüm kaldı yolların ta uzak noktaların da
Günlerce,aylarca baka kaldım hareketsiz
Bir umut ışıgı idi beklemek benin için
Gelişin veya gelişinden bir haber diye.
Kulaklarım şartlandı sadece sesin için
Kabul etmedi başka sesleri karışmasın diye
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta