Küçük bir simülasyon içerisinde, ulaşılmaz büyüklük tasalanıyor. Yalanlar içerisinde kah gülüp, kah ciddiyet yüzlerden kaçıyor. İnsan ve anlam aramaya çalışmak en çok burada zor. En çok bu arada kalınmış bir ütopya.
Korkunun egemen olduğu bir teslimiyet söz konusu, bu ikonografinin bulunduğu yerlerde. Derin bakışlar eksik kalır buralarda, o kadar düşünecek fırsat tanınması işten bile değil. Yoksa nasıl olabilir ki bu saçmalığın içindeki nesil!?
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta