Yapraklar dalından düştüğün de
Soracakmış rüzgârlara
Onu yurdundan ayıran esintinin hesabını,
Yağmurlar; karla kaplı bir ovaya yağdığın da
Eriyen karlar su olup aktığında,
Yeryüzüne özlemle düşmeyi bekleyen
Bir yağmur damlası, bir ağacın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta