Paylaşılan ekmeği elimle böleyim,
Öl de! Yolunda hiç düşünmeden öleyim.
Ben sana tutkun kara sevdalı köleyim,
Gelirsen bir gün, yoluna Gül dökeceğim.
Hasretin pınarı akıyor sessiz sessiz,
Bu can seni özlüyor, dinliyor nefessiz,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta