Benim şu mecnuna dönmüş gönlüm,
Sensiz gecelerde, aşkına ağyar olmuş,
Ayrılık bezmine teselli olan son şarkıyı,
Yarattığın, tarumar olmuş kullarında arar.
Didarlarının, imtihanı dayanılmaz olur,
Giremediği aşk meclisinde gülleri yolar.
Ey bahçelerin sahibi, ey gönüller Sultanı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta