Saatler insanlığı beş geçe yazıyorum bu mısraları
Bir taraf olmaya mecbur hissederken, bertaraf olmuş insanlığa,
Bir olmaktan yoksun bir insanlığa armağan ediyorum.
Saatler insanlığı beş geçe…
Gökkuşağının renklerini kaybettiği,
Gelincik çiçeğinin solduğu gönüllere sesleniyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta