Bir gün seni elinden tutup İstanbul’a götüreceğim
İster toprak olsun ister taş
Kuru otlar da olabilir yeşil çimenler de
Boğaz sırtlarında boş bulduğumuz bir yere oturup
Gözlerimdeki yaşı dinleteceğim
Merak etme geceye kalmadan döneceğiz
Sana
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta