gece çizgisini yitirdiğinde,
bir kadın bakireliğinin çarşafını astı.........hüzün lekeli...
teninin ilk yabancı terini yıkadı lavanta kokularında
dişiliğinin doruluğuna sürdü,
dişiliğinin kırbacını...
çocukluğunun lüleli saçları geldi aklına
kapı aralığında uykulu fotoğrafı düştü elinden
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta