gece çizgisini yitirdiğinde,
bir kadın bakireliğinin çarşafını astı.........hüzün lekeli...
teninin ilk yabancı terini yıkadı lavanta kokularında
dişiliğinin doruluğuna sürdü,
dişiliğinin kırbacını...
çocukluğunun lüleli saçları geldi aklına
kapı aralığında uykulu fotoğrafı düştü elinden
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta