gece çizgisini yitirdiğinde,
bir kadın bakireliğinin çarşafını astı.........hüzün lekeli...
teninin ilk yabancı terini yıkadı lavanta kokularında
dişiliğinin doruluğuna sürdü,
dişiliğinin kırbacını...
çocukluğunun lüleli saçları geldi aklına
kapı aralığında uykulu fotoğrafı düştü elinden
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta