gelin, dünyayı yok edelim;
Doğmamış çocuklar, açmamış çiçekler adına.
Cehennemden önce bir cehennem.
Ölmek için hayat olmasın,
Hangi sevinçten ötürü, bayıldım ki ben!
Sabrettiğim hüzünlerle, ağlayarak övündüm ve
Mutluluktan değil, acılardan çok ağladım.
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 14:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!