Gelgitlerle yaşıyorum...
Bir dakika önce herşey sular altındayken bir dakika sonra,
Sular çekiliyor uzun, ıssız bir kumsalda yalnız başıma kalıyorum.
Ve sonra yine aynı kısır döngü tekrar ediyor.
Bazen sular o kadar derinleşiyor ki; kendimi bırakmak, açılmak,
Sahili, insanları, tüm hayatımı unutmak,
Arkama bakmadan yüzmek istiyorum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta