Gelgitlerle yaşıyorum...
Bir dakika önce herşey sular altındayken bir dakika sonra,
Sular çekiliyor uzun, ıssız bir kumsalda yalnız başıma kalıyorum.
Ve sonra yine aynı kısır döngü tekrar ediyor.
Bazen sular o kadar derinleşiyor ki; kendimi bırakmak, açılmak,
Sahili, insanları, tüm hayatımı unutmak,
Arkama bakmadan yüzmek istiyorum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta