Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bir gün hayallerinin arasında
Boğuldun ve
Yok oldun,
Uzandın sonsuzluğa..
begenı ile okudum Elinıze yüreğınıze sağlık..
harika....harika...harika... siir basligi ne güzel özet ve sonuc olmayi basarili, konu ve vurgu secimleri ne güzel zengin... cok cok cok güzel siir
kutluyorum sizi. sevgiler. tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta