Karanlığında memleketimin
Aydınlıklar gizlidir.
Tüketme umudunu.
Karartma sol memenin altındaki
Kırmızı cevahiri.
Sol memenin altındaki kırmızııııı….
Tam da budur varoluş
Zıtlar birlikte yaşar.
Gelmek içinde taşır gitmeyi.
Doğanın diyalektiği bu,
Gelen gitmiştir hep,
Gelen gideceeeeeek…
Şimdi fare kovalayan kediyi
İzleyen çocuk
Kediyi bertaraf edeceeeeek…
İbrahim Erol
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta