Gelemedim Be Kadın Şiiri - Andelip Andelip

Yıllar geçse de vardım,
Yollarına bakardım.
Kalpten seni arardım,
Bulamadım be kadın.

Gözümde hep hayalin,
Kalbe doldu melalin,
Gönlümde her amalin,
Kılamadım be kadın.

Zaman hükmünü verdi,
Yollar hep beni vurdu,
Her düş önümde durdu,
Alamadım be kadın.

Gurur dikenli bir gül,
Sustu dil, yandı gönül,
Kalbi kırık bir bülbül,
Olamadım be kadın.

Adım geçmez duanda,
Kalmamışım rüyanda,
Çile dolu dünyanda,
Kalamadım be kadın.

Ben yandım sen yanınca,
Sana meftun olunca,
Şimdi seni bulunca,
Dolamadım be kadın.

Elde resmin, kalpte gam,
Her şiirin bende tam,
Sitemine bir selam,
Salamadım be kadın.

Bir ömürdür susayıp,
Gözlerimi kapayıp,
Gururumu saklayıp,
Gelemedim be kadın.

Sokaktaki her yeri,
Sessiz, ıssız kaderi,
Çekerken hep kederi,
Silemedim be kadın.

Silindi gözde sevdan,
Bilindi sende bu can,
Gülmek isterken her an,
Gülemedim be kadın.

Kalplerdeki baharı,
Ayrılığın kararı,
Bu sevdaya zararı,
Dilemedim be kadın.

Gelsen de dönmem geri,
Çökmüş artık bu deri,
Zamansız duran yeri,
Bilemedim be kadın.

Her şeyden birden geçip,
Bu yalnızlığı seçip,
Kalpten kalbe yol açıp,
Kalamadım be kadın.

Son mektubum yakarış,
Son sözümde bir barış,
Gönülden bir yalvarış,
Çalamadım be kadın.

...andelip...