Gün olabildiğince sıcak
Ruhsal bir korkaklık sarmış bedenimi
Dışarıda çocuk sesleri
Senin sesin kulaklarımda
Kızım, sen olmadan sağırdı kulaklarım.
Gören gözlerim fark etmezdi senin gibileri
Ta ki yüreğime düşene değin.
Rüzgarda dağılan saçların geliyor aklıma
Minik ellerini açıp bana gel demeni özlüyorum
İlk düşüşlerine tanık olacağız belki de
Kişiliğinde bir parça ben olacağım
Bizden bir şeyler çağrıştıracak sesin
Hatırımızda kalan kocaman bir büyüyüş hikayesi
Susamıştım çağlayanlar arasında
Mevsim yaz olsa da
Zemheri zamanıydı aslında.
Ağladım gözyaşlarımı içime dökerek.
Baba olamayacaktım kabullendim gerçekliğimi
Dağ gibi olmak gerekti,
Toplumun bana biçtiği rol gereği.
Kayıt Tarihi : 9.4.2025 12:14:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!