Bir gün gelip yoklugunda timsah gözyaşlarıyla
Ah! ah! vah! vah diyecekler, içten içe sevinecekler
Leş kargaları gibi üşüşecekler,
Senden kalan ne varsa bölüşecekler
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Zaman , ne yapılan iyilikleri, ne de kötülükleri silemiyor. Eski Türk filmlerindeki gibi, miras paylaşmaya gelenler, yüzlerdeki sahte maske,gözlerde yapmacık hüzün, ama bir türlü akamayan gözyaşı. Ah para, senin gözün kör olsun. En büyük zafer insanın kendine hakim olmasıdır, birde, unutmak ve affetmek iyi insanların intikamıdır. Bir de böyle düşünmek lâzım. Her durumda büyüklük sizde kalacak. Çünki ne yaparsanaız yapın kanunlar haketmeselerde kalanları bölüştürüyor.. Selam ve saygılarımla.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta