Yalnızlık vuruldu bir yaz akşamında
Tutma kendini mutluluğa ıslansın gözlerin
Ayrılık yok, vuslata yemin mevsimidir
Bırak tutayım ellerini, çoğalsın güzelliğin!
En iyi bilicidir zaman bütün bekleyişlerde
Gelecek o temmuz, biz istemesek de.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta