Filizlenir karanlık gecelerde barış çiçekleri,
Şafak elbet karanlık geceyi bölecek,
Ağla çocuk ağla,
Bu çiçekler gözyaşıyla büyüyecek.
Uzlaşmak yok mahpus duvarlarıyla,
Prangalar vuracağız, Kürt faşizminin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta