Bir hayaller topluluğu ömrümüz
Görünmez, elle tutulmaz ütopik hayaller topluluğu
İlkokul çocukları gibiyiz
Doktor olmak istemiyoruz belki, ya da öğretmen, avukat
Lakin kimseye muhtaç olmayalım diyoruz
Kendi ayaklarımız üzerinde duralım diyoruz
Ve hergün batıyoruz
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta