Bir hayaller topluluğu ömrümüz
Görünmez, elle tutulmaz ütopik hayaller topluluğu
İlkokul çocukları gibiyiz
Doktor olmak istemiyoruz belki, ya da öğretmen, avukat
Lakin kimseye muhtaç olmayalım diyoruz
Kendi ayaklarımız üzerinde duralım diyoruz
Ve hergün batıyoruz
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta