Yanıp bitip ölsem de
Geleceğin yok gibi.
Tesbih gibi çeksem de
Geleceğin yok gibi.
Bir ben kalsam evrende,
Bol güneşli bir günde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönlüne sağlık hep böyledir değilmi. senin gördüğün seni görmez seni görenide sen görmezsin :))
ne yaparsın gönül iştee.
DİLEK AKSOY
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta