Her an seni düşünürüm,
Otobüste, kaldırımda, çınarların gölgesinde …
Martılar yine bildiği gibi bağırıyordu,
Ama senin sesin daha güzeldi.
Rüzgâr esti, deniz kabardı,
Güneş bulutların arasına saklandı bir ara,
Ama içimde hep aynı bahar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta