Bir baş ucu kitabı okuyordu, beyaz sakallı.
Kubbeler kendisini örtmüş,
Hepsinin ortasında tek, bir tane..
Bu küvezin altında solumaya çalışıyor
Ve okuyor bir defter, yaprakları onun sararmış
Notlar almış ona eskiden -
En dıştaki kubbenin çeperinden seken cesetler:
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Hikaye tarzında dikkatle bezenmiş bir iç dünya..
Çok değişik ve güzel bir tarzınız var gözlemleri hislerle güzel tümlüyorsunuz.Tebrikler.Sevgi ve Saygılarımla.
detaycısın guneyden,bu şahane birşey. suda yüzmeyi bırakmayıp bir de detaycı olmak hayatı artısı ile kat kat getirir
İyi gözlemlediğini sezinliyorum
Abir, önemli olan nasıl ilham alacağını bilmek kadar vermek de :)
Burda yetkili şair olmayıp,ender yaratıcılığa sahip ablamdan bunu duymak bana güç verdi
teşekkürlerrr Mucize
Modern zamanların 'Destan' yazarı Akın Akça!
kutlarimmmm Akin....
şu...
geleceğin gölgesinde...
bahsettğiniz boyutta,hiç suçlusu olmayan,telepatik anlaşan ,bir'i keşfeden,karıncalar gibi yemek taşıyan...
şu kubbelerden atlamayı öğrendiğimizde,camlardan süzüldüğümüzde göreceğiz elbet..
yaratıcı içgörü meselesi yalnızca...
tebrikler!..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta