Simsiyah bir kıştayım solgun ilham ışığı
Hatalar gergefinde ve sorgular içinde
Belirsiz bir zamanda geleceğin eşiği
Kan ağlıyor kalemim bilmemenin peşinde
Sessizlik yağan yağmur işliyorken içime
Mum misali donuyor yandıkça yürek yağım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta