Tarlanız, bahçeniz var, bir zahmet ekilmiyor,
Meyvelerin, sebzelerin pazardan geliyor,
Dumanlı bacalarımız var, ailecek tütüyor,
Geleceğimizi düşündükçe, içimiz kararıyor.
Modanız, boyanız, cilanız hiç bitmiyor,
Maaşınız var, yetmiyor, krediden yiyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta