Geleceğimi arıyorum, adımlarım umutta,
Bilinmezlerin izinde, yürürken yüreğimde hüzün.
Yollar uzun, dönemeçler dolu hayatta,
Ama umut var içimde, yolumu aydınlatan bir güneş gibi.
Bazen gökyüzünde yıldızlarla konuşurum,
Geleceğe dair hayallerimle yüreğimi doldururum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta