Yolun başı bitmek bilmeyen acılara yapayalnız
direnmişim
İnsana olan sevgimden nefret ede ede tiksine tiksine iğrenmişim.
Dağa taşa yağmura çamura aklıma keskin kılıç gibi bilenmişim
Yanlızlık denen yolda kaybeden meğersem kaybeden benmişim.
Bırakmıyor bu kahpe şehir beni hayallerimden düşlerimden.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta