Gelirdin Şiiri - Salim Diyap

Yalnız gelmezdin sen bu mekânlara,
Elinden tutup getirdiğin çocuklar da seninle gelir,
Neşem olurdun.

Bu çiçekler hiç yalnız bırakmazdı kır bakışlı gözlerini,
Geldiğinde onlar da gelir.
Gören gözüm,
Tutan elim olurdun.

Geldiğinde gülümsemen,
Geldiğinde yaşama sevincin,
Geldiğinde ekmek kokusu,
Eskilerde kalmış bir tat gibi gelir.
Hüznüm, sevincim, çocukluğum olurdun.

Nedendir bilmem,
Sen geldiğinde hüzünlenir, göğsüm daralır.
Yüreğimi, üşüyen ayaklarına ayakkabı ettiğim sığınmacı çocuklar da seninle gelir.
Vicdanım olurdun.

Geldiğinde,
Gizemli iki meyve gibi gülen gözlerinle,
Portakal bahçelerine yağmuru üşütmeyen mevsimler gelir.
Göçmen kuşlar konardı yürek pencereme.
Baharım olurdun.

Geldiğinde,
Pırıltılı dereler akardı çocuk kitaplarında.
Periler yıldızlı değneklerini sallar.
Alfabeye yeni harfler eklenir.
Cümleler uzar.
Şiirler,
Öyküler,
Romanlar,
Şarkılar gelir.
Neşem olurdun.

Geldiğinde,
Dalgın gözlerinde yıldızlara uzanan sevdalı delikanlılar gelir.
Deniz kumsala yüz sürer.
Gökyüzü toprakla sevişirdi.
Sudan damlaya, Damladan suya dönüşen bulutlar geçerdi üstümden.
Mevsim olurdun.

Gelirdin,
Geceler boşalır,
Peşi sıra yıldızlar gelirdi.

Mavide beklerdim,
Beyaz gelir,
Akdeniz olurduk.

Sarıda beklerdim,
Ayazda gelir,
Hazan olurduk.

Gelirdin,
Davut Calut'u öldürür,
Eyüp sabrının meyvesini yer,
Musa yolu yarılar,
Platon'un mağarasında köleler ışığa yönelirdi.

Gelirdin,
Düğüne halay,
Yemeğe tuz,
Yoksula ekmek,
Çocuğa süt,
Yaraya merhem,
Başağa tohum,
Hasrete vuslat gibi gelirdin.

Gülmek için gelirdin,
Mutlu etmek için gelirdin,
Göğsümde konaklamak,
Yüreğimde yatmak için gelirdin.

Gelirdin be!
Gelirdin işte.
İyi gelirdin.