Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Değerli üstadım, sevda ve hasret yüklü dizeleri türkü tadında satırlara nakış nakış işleyen kalemini kutlarım. Hayat bu nedendir bilinmez amma hep kaçan kovalanır ve hep kalan ağıt yakar gidene. Aslında bu da bir gerçektir, giden eğer değer verseydi sevene zaten gitmezdi. O sebepten gidene güle güle demesini de bilmeli. Kalemin var olsun. Selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta