İnsanların hayalleri olur,en çokta yalnızların...
Yalnızlığı bir başınalık sanmayın hâ bazen binlerde bir kalır insan ...
Olmazya ,hayal işte adı üstünde ...
Bir gece yarısı ,hatta sabaha karışırken karanlık ,
Uyku mahmuru ,zilmi çaldı ,rüyadamıyım yoksa arasında bir ruhla ,kalksam açsam diyorum kapıyı...
Karşımda senn.!!
Biraz gülümseyen ,biraz nemli gözlerle ..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta