Düşünmedim çamurunu tozunu
Göremedim aşk kapattı gözümü
Ta Maraş’ tan bir güzelin izini
Süre, süre geldim ben bu diyara
Başkasına vermem diye avımı
Terk eyledim bağım, bahçem evimi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta