Bir yıkılmış gövde gibi ben, sen toprakta köklerim!
Mutlu muyuz böyle ayrı olmakta.
Hani kabirlere sığmaz bu vehim, çürümez di içimizde ki aşk
derdin ya!
Bu uzaklara düşen sözümüz, gözümüz, ömrümüz
bu mukaddes göğün şu ufku altında
ölümde bile ayrı günahlar içinde, bu geçen her hafta ve yılın
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta