Bir yıkılmış gövde gibi ben, sen toprakta köklerim!
Mutlu muyuz böyle ayrı olmakta.
Hani kabirlere sığmaz bu vehim, çürümez di içimizde ki aşk
derdin ya!
Bu uzaklara düşen sözümüz, gözümüz, ömrümüz
bu mukaddes göğün şu ufku altında
ölümde bile ayrı günahlar içinde, bu geçen her hafta ve yılın
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta