Bir yıkılmış gövde gibi ben, sen toprakta köklerim!
Mutlu muyuz böyle ayrı olmakta.
Hani kabirlere sığmaz bu vehim, çürümez di içimizde ki aşk
derdin ya!
Bu uzaklara düşen sözümüz, gözümüz, ömrümüz
bu mukaddes göğün şu ufku altında
ölümde bile ayrı günahlar içinde, bu geçen her hafta ve yılın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta