Geldik gördük Şiiri - Ahmet Gürkan

Toprak dediğin,
ana kucağıymış meğer
Ne bir eksik, ne bir fazla
Bıraktık heybede ne varsa;
Kibir bitti, hırs dindi, sustu keder...

​Bir rüyaydı gördüğümüz, uyandık
Suyu çekilmiş bir kuyu gibi
Yüzleştik kendimizle, ayna gibi
Sahi, biz neye bu kadar inandık?

​Şimdi ne bir ses var, ne de bir iz
Yunus’un dediği o gizli bahçedeyiz
Hiçlikmiş meğer en büyük varlık
Geldik,
gördük
ve bitti karanlık...

Ahmet Gürkan